Meestal wordt aan geld of rijkdom weinig goeds toegeschreven. Toch laat het verhaal van Sint Nicolaas en zijn Gouden Munten ons ook een andere kant zien. Wie zich afvraagt waar de zo bekende zakjes met gouden en zilveren chocolademunten vandaan komen, moet teruggaan naar de oude legende van een arme koopman en zijn drie dochters.
Deze geschiedenis verhaalt van drie huwbare meisjes van goeden huize. Maar helaas had hun vader als koopman geen goede zaken gedaan en raakte hij bijna aan de bedelstaf. Hierdoor kon hij zich geen bruidsschat permitteren en was een goede huwelijkspartij voor de meisjes vrijwel uitgesloten. Om toch aan geld te komen, besloot de vader zijn dochters de prostitutie in te sturen. Sint Nicolaas vernam dit zedeloze plan en wilde de meisjes helpen. Tot drie-maal toe gooide hij 's nachts, zonder gezien te worden, beurzen met goudstukken naar binnen. Want Sint Nicolaas wilde graag onbekend blijven, bescheiden als hij was. Door deze gulle actie konden de meisjes fatsoenlijk blijven en binnen hun stand trouwen.
Wie een oude afbeelding van een bisschop ziet met in zijn handen drie gouden ballen, weet dat het Sint Nicolaas is. De drie gouden ballen symboliseren de drie beurzen met goudstukken. Deze bijzondere daad van Sint Nicolaas maakte hem geliefd bij de verliefde jeugd. Zo is zijn naam "goedheilig man" een verbastering van het oude "goed huwelijksman" en werd hij gezien als een beschermheilige, die grote invloed had op de keuze van een goede huwelijkspartner.
Deze speciale band met jonge verliefde lieden zien wij ook terug in het schenken van een speculaaspop. Zo'n van speculaas gemaakte "vrijer"of "vrijster" was voor de ontvangende jonge man of vrouw het teken dat er iemand verliefd op je was. Hoewel wij het woord 'vrijen' alledaags vinden en weten dat het staat voor 'verkering hebben' in de ruimste zin van het woord, komt het oorspronkelijk van de Germaanse god Freyr of de godin Freya. Deze vertegenwoordigden de vruchtbaarheid. Opmerkelijk is het dat dit oude Germaanse aspect in het Christelijke verhaal over Sint Nicolaas terug te vinden is. Dit geeft aan dat Sint Nicolaas wel heel oud moet zijn en dateert uit een tijd waarin heidense Germaanse gebruiken nog voorkwamen in het vroege Christendom.
Sint Nicolaas gooit weliswaar niet met geld, maar de gouden munten voor de drie huwbare meisjes waren wel de aanleiding voor het overbekende strooien met pepernoten en ander lekkers. Daarbij is het de kunst om ongezien te strooien, waardoor vooral de kleintjes onder ons volstrekt verrast worden. Nog steeds is het strooien van snoepgoed synoniem aan het gul weggeven van al het goede aan ons allemaal.
Deze oude legende toont drie belangrijke eigenschappen van Sint Nicolaas die wij allen zo enorm waarderen en die blijven voortleven: vrijgevigheid, kuisheid en bescheidenheid.
Deze geschiedenis verhaalt van drie huwbare meisjes van goeden huize. Maar helaas had hun vader als koopman geen goede zaken gedaan en raakte hij bijna aan de bedelstaf. Hierdoor kon hij zich geen bruidsschat permitteren en was een goede huwelijkspartij voor de meisjes vrijwel uitgesloten. Om toch aan geld te komen, besloot de vader zijn dochters de prostitutie in te sturen. Sint Nicolaas vernam dit zedeloze plan en wilde de meisjes helpen. Tot drie-maal toe gooide hij 's nachts, zonder gezien te worden, beurzen met goudstukken naar binnen. Want Sint Nicolaas wilde graag onbekend blijven, bescheiden als hij was. Door deze gulle actie konden de meisjes fatsoenlijk blijven en binnen hun stand trouwen.
Wie een oude afbeelding van een bisschop ziet met in zijn handen drie gouden ballen, weet dat het Sint Nicolaas is. De drie gouden ballen symboliseren de drie beurzen met goudstukken. Deze bijzondere daad van Sint Nicolaas maakte hem geliefd bij de verliefde jeugd. Zo is zijn naam "goedheilig man" een verbastering van het oude "goed huwelijksman" en werd hij gezien als een beschermheilige, die grote invloed had op de keuze van een goede huwelijkspartner.
Deze speciale band met jonge verliefde lieden zien wij ook terug in het schenken van een speculaaspop. Zo'n van speculaas gemaakte "vrijer"of "vrijster" was voor de ontvangende jonge man of vrouw het teken dat er iemand verliefd op je was. Hoewel wij het woord 'vrijen' alledaags vinden en weten dat het staat voor 'verkering hebben' in de ruimste zin van het woord, komt het oorspronkelijk van de Germaanse god Freyr of de godin Freya. Deze vertegenwoordigden de vruchtbaarheid. Opmerkelijk is het dat dit oude Germaanse aspect in het Christelijke verhaal over Sint Nicolaas terug te vinden is. Dit geeft aan dat Sint Nicolaas wel heel oud moet zijn en dateert uit een tijd waarin heidense Germaanse gebruiken nog voorkwamen in het vroege Christendom.
Sint Nicolaas gooit weliswaar niet met geld, maar de gouden munten voor de drie huwbare meisjes waren wel de aanleiding voor het overbekende strooien met pepernoten en ander lekkers. Daarbij is het de kunst om ongezien te strooien, waardoor vooral de kleintjes onder ons volstrekt verrast worden. Nog steeds is het strooien van snoepgoed synoniem aan het gul weggeven van al het goede aan ons allemaal.
Deze oude legende toont drie belangrijke eigenschappen van Sint Nicolaas die wij allen zo enorm waarderen en die blijven voortleven: vrijgevigheid, kuisheid en bescheidenheid.
